Altijd kijken naar mogelijkheden

18 December 2020 3 By Cynthia van der Winden

Maandag rond het middaguur werd bekend dat Nederland tot en met 19 januari in een ‘harde’ lockdown gaat. Met ook het sluiten van niet-essentiële winkels zijn de maatregelen groter dan dat ze in het voorjaar zijn geweest. Dat is, zeker in de decembermaand waarin samenzijn met je naasten nog belangrijker is, een moeilijk vooruitzicht. Natuurlijk zagen we al aankomen dat het andere feestdagen gingen worden dan normaal, maar er was toch de hoop dat inmiddels wat meer mogelijk zou zijn. Het tegendeel bleek helaas waar.

Natuurlijk was dat ook voor mij geen fijn bericht. Ik ben een sociaal dier en ga er ook heel graag even op uit. Toch duurde dat verdrietige gevoel niet lang. Na even getreurd te hebben, ging mij bij de knop weer om. Want wat verandert er nu eigenlijk voor mij? Ik werk al vanaf maart thuis en veel afspraken heb ik al maanden niet. Die extra weken gaan dus ook wel lukken. Daarnaast woon ik samen met mijn vriend waar ik heel gelukkig mee ben en zijn er veel dingen die nog steeds kunnen, zoals  (video)bellen met vrienden en een rondje fietsen of lopen. Door er op die manier naar te kijken, maakte mijn gevoel van verdriet weer plaats voor optimisme. Natuurlijk heb ik ook na het omgaan van die knop nog wel mijn momenten dat ik gewoon even down ben, maar deze instelling helpt mij wel.

Wat ook helpt is dat ik deze instelling al vaker in mijn leven nodig heb gehad.  Ik weet dus dat ik er toe in staat ben. Door het leven met een beperking zijn er veel dingen die niet mogelijk zijn op de gebruikelijke manier. Daarbij gaat het om kleine dingen, zoals niet kunnen snijden van een stukje vlees, maar ook levensbepalende keuzes, zoals het niet kunnen studeren van Geneeskunde. Geloof mij, ik kan nog een hele rij van deze  belemmeringen opnoemen. Toch sta ik positief in het leven en vind ik dat er eigenlijk niets is wat ik echt niet kan. Dat komt doordat ik altijd op zoek ben naar manieren waarop ik toch dat punt kan bereiken waar ik uiteindelijk terecht wil komen. Zo ben ik Maatschappelijk Werk en Dienstverlening gaan studeren, omdat het mijn uiteindelijke doel was om na mijn studie mensen te kunnen helpen. Ik denk in mogelijkheden en daar haal ik veel voldoening uit en daardoor geniet ik des te meer van mijn manier van leven.

Het denken in mogelijkheden is ook iets dat ik als ervaringsdeskundige graag wil meegeven aan de rest van de samenleving. Dat komt omdat ik ervan overtuigd ben dat dat de sleutel is naar een inclusievere samenleving. Misschien lijkt iemand met een beperking niet te passen op een school, studie, werkplek of in een vriendengroep, maar blijkt er na een gesprek met die persoon wel veel meer mogelijk. In veel gevallen is het de angst en onwetendheid die inclusie in de weg staat. Dat is zonde, want inclusie kan zoveel opleveren voor alle partijen. Dus stap over die angst heen en ga het gesprek met een ervaringsdeskundige aan.