Op avontuur en genieten!

11 October 2021 4 By Cynthia van der Winden

Wie mij al wat langer volgt, weet dat ik van avontuur hou. Dat was dus ook waar mijn vriend en ik voor gekozen hadden voor onze eerste buitenlandse reis samen. We zijn dan wel al twee jaar samen en wonen al ruim 1,5 jaar samen, maar door Corona zat zo’n reis er nog niet eerder in. Onze keuze viel op Denemarken en Zweden. Een rondreis van 17 dagen die we zelf samenstelden met elf verschillende slaapplekken. Heel leuk, maar ook best een beetje spannend. We hadden dit immers nog nooit eerder gedaan. Ik had überhaupt nog nooit zo’n rondreis gemaakt en al helemaal niet een reis waarbij ik zoveel zelf moest plannen, bedenken en organiseren. Voor mij was het wel duidelijk dat ik er samen met mijn vriend uit ging komen. We zijn een geweldig team, dus dit moest ook goed komen. Hoe mijn lichaam erop ging reageren, wist ik minder zeker. In de komende alinea’s leg ik uit waarom en hoe we daarmee om zijn gegaan. Daarnaast vertel ik natuurlijk ook hoe deze reis is afgelopen.

Mijn lichte lichamelijke beperking zorgt ervoor dat ik alles moet doseren. In principe kan ik alles, maar niet altijd. Zo kan ik prima een hele dag in een stad lopen en dat lukt me ook nog wel een tweede en derde dag, maar daarna wordt het lastig. Je kunt het vergelijken met een batterij die net wat sneller leeg is en waarbij het opladen ook wat langer duurt. Deze oplaadtijd moet ik dus altijd inbouwen. In het normale leven weet ik ongeveer hoeveel energie ik kwijt ben aan verschillende activiteiten en hoeveel rust ik moet inbouwen. Daar ben ik niet eens meer bewust mee bezig. Het plannen is iets dat ik van jongs af aan automatisch ben gaan doen en waar ik ook goed in ben geworden. Pas nu zie ik eigenlijk dat die kwaliteit is ontstaan vanuit noodzaak.

Op zo’n rondreis kun je de dingen minder goed plannen. Dit zorgt voor veel avontuur, maar dat maakt het ook vermoeiend. Mijn lichaam gaf op sommige momenten ook echt wel aan dat het te veel was. Helaas kan ik dan niet veel anders dan daar naar luisteren. De oplossing was het inbouwen van meer rust en soms wat vaker hulp vragen aan mijn vriend. Zo hebben we bijvoorbeeld uren op een verwarmd terras gezeten in plaats van rond te lopen in een park. Zeker geen verkeerd alternatief. De avonden hebben we doorgebracht in ons huisje/hotel. Daarnaast hebben we in Legoland na een halve dag lopen toch gekozen voor een rolstoel. Zo had ik toch de mogelijkheid om door te gaan en te genieten van de dag.

Het was een geweldige reis. We zijn zoveel prachtige natuur en mooie plekken tegengekomen en hebben heel veel beleefd. Het is zeker niet de laatste keer dat we zo’n soort reis hebben gemaakt. Verder was het ook heel fijn om te merken dat ik met wat kleine ‘aanpassingen’ in staat ben om zo’n reis te maken samen met mijn vriend. Toch heb ik veel van mijn lichaam gevraagd. Gelukkig waren we nog een weekje vrij toen we thuiskwamen. Genoeg tijd om lichamelijk weer helemaal op te laden.

Natuurlijk was ik ook benieuwd naar hoe zo’n vakantie ervaring voor mijn vriend zou zijn, want dat hadden we nog niet samen meegemaakt. Ook dat is helemaal goed gekomen. Qua vakanties zijn we ook een super team. En eigenlijk ben ik dit hele blog niet helemaal compleet geweest in mijn formulering. Mijn vriend is namelijk niet alleen mijn vriend, maar inmiddels ook mijn verloofde. Op de laatste dag van de vakantie ben ik namelijk ten huwelijk gevraagd en uiteraard heb ik JA gezegd!! We zijn heel blij en gelukkig en de vakantie had niet mooier kunnen eindigen.